عاشقانه هاي من

دلم یه جای امن با کلی دوستای مهربون می خواست که بتونم توش راحت از روزانه هام بگم

بعد از آروم شدن مهربون راه افتادیم و رفتیم من یه عالمه گوجه و لیموترش خریدم با یه عالمه خوراکی های خوشمزه دیگه ..

بعدش هم رفتیم از خونه ما سیخامون رو برداشتیم و وسایلامونم جمع کردیم و بعدش هم رفتیم فیلم دیدیم تا نزدیک ساعت ۱۲ اون یکی دوستمون هم آماده شد و راه افتادیم به سمت ش م ا ل

فقط مشکلی که من با این دوستمون دارم اینه که هر سه ثانیه یک بار به من می گفت روسریت داره میفته و یا افتاده منم هی تو دلم می گفتم لطفا یه به عبارت دقیق تری به شما چه !!

بعدش رسیدیم کنار سد و پیاده شدیم و چایی خوردیم و یه مقدار شیطنت کردیم و بعدش من یهو ساعتی که برای مهربون به مناسب مهرگان خریده بودم رو درآوردم و دادم بهش و مهربون و دوستمون دو تایی این شکلی شدن و خیلی خیلی هم این شکلی

راه افتادیم دوباره و روی من چایی ریخت و دستم سوخت ولی از اونجایی که همه می دونن من خیلی خوش سفرم هر چی هی گفتن چی شد من گفتم هیچی

بعدش هم رسیدیم به کندوان و توی اوووون سرما آش خوردیم که خیلی خیلی بهمون چسبید

بعد هم رفتیم بالاتر از سیاه بیشه جیگر خوردیم و کلی خوش گذروندیم ساعت ۳ صبح بعدش هم دیگه همش تو ماشین بزن و برقص کردیم تا رسیدیم به چالوس و رفنیم سمت سی سنگان

بعدش هم چادرمون رو برپا کردیم و ماشین رو هم گذاشتیم جلوی درش و رفتیم خوابیدیم

کلی هم قرار گذاشتیم که هر کس اول بیدار شد فداکاری نکنه و وایسه وقتی همه بیدار شدن بریم دنبال کارای صبحوووونه ..

خدا رو شکر هیچ کدوممون هم پترس نبودیم و همگی از ساعت ۵ صبح تا حدود  ۹ خوابیدیم و اون موقع هم با صدای ضبط پسرای بغل دستیمون بیدار شدیم و رفتیم خوراکی های خوشمزه خریدیم واسه صبحوونه و وسایل رو جمه کردیم و رفتیم بساطمونو توی جنگل های بکر سی سنگان انداختیم و نون و پنیر و گوجه و لیموترش و ... خوردیم به عنوان صبحووووووووونه که خیلی چسبید جاتون خالی

بعدش هم یه عالمه تاب بازی کردیم و عکس انداختیم تا اینکه چند تا پسر اومدن از اونجا رد شن که نمی دونم چی گفتن که این دوستمون داشت کار رو به جاهای باریک می کشوند که سریع چیزامونو جمع کردیم و زدیم بیرون و من باهاش اتمام حجت کردم که سفر رو با این مدل رفتاراش بهمون کوفت نکنه

قول میدم زود بیام ...

!! نوشته شده توسط دزي | 13:55 | سه شنبه پنجم آبان 1388 •

شانس آوردم تاکسی بودی ...

شانس آوردم اونهمه قیافت حزب الهی و مومن بنظر میومد ...

حیف اسم آدم که روی تو باشه ...

دلم می خواست شیشه ماشینتو بیارم پائین ...

واقعا برای خودمون متاسفم که توی چنین جامعه ای زندگی می کنیم ...

!! نوشته شده توسط دزي | 8:53 | یکشنبه سوم آبان 1388 •

طبیعی ترین شكل خانواده ، این است كه هیچ عاملی جز مرگ نتواند پیوند زناشویی را بگسلد و میان زن و شوهر جدایی بیفكند

كوشش مصلحان جامعه مخصوصاً پیامبران خدا این بوده است كه نظام خانواده ، یك نظام مستحكم و پایدار باشد و هیچ عاملی نتواند این كانون سعادت را متلاشی گرداند . به هر حال خانواده ی خوشبخت نشانه هایی دارد كه ما دراینجا به چند نمونه ی آن اشاره می كنیم . امید است كه خانواده ی شما نیز برخوردار از این نشانه ها باشد

 1 – در بین اعضای خانواده جمله " به من چه یا به تو چه " رد و بدل نمی شود، چرا كه اعضا به گفتگو و مشورت منطقی اعتقاد دارند و احساس مسئولیت می كنند

2 – افراد به یكدیگر اعتماد دارند و از این اعتماد سوء استفاده نمی كنند و اعتماد را یكی از پایدارترین ویژگی ازدواج موفق و خانواده موفق می دانند

3 – تا جایی كه امكان دارد با هم هستند و در مهمانی ها یا كارهای مربوط به خانواده تنها نمی روند. همدلی، همكاری، همفكری، هماهنگی را بقای خانواده خوشبخت می دانند

4 – با هم اتحاد دارند و در مسائل مختلف ، با گفتگو و مشورت به تفاهم می رسند و سعی می كنند اگر سوء تفاهم به وجود آمد، آن را در درون خود بدون این كه كسی بفهمد حل كنند

5 – به سلیقه ها و عقاید یكدیگر آگاه بوده و به آن احترام گذاشته و عمل می كنند

6 – نسبت به هم شرم مسموم ندارند یعنی خواسته های طبیعی خودشان را بدون نگرانی یا خشونت ابراز می كنند

7 – به حریم یكدیگر احترام گذاشته و از حدود مشخص شده خود فراتر نمی روند

8 – نگران سلامت روحی و جسمی یكدیگر بوده و از هم مراقبت می كنند . اگر چنانچه مشكلی به وجود آید ، سعی وافر در حل مشكل را دارند

9 – در بیشتر اوقات لحظات خوشی را كه با یكدیگر بوده اند مرور می كنند؛  دنبال خاطرات تلخ نیستند، دوست دارند همیشه در خوشی، شادی و نشاط زندگی كنند

10 – برای  فامیل ها و همسایه های خود اهمیت قائل اند و پذیرای فامیل یكدیگر هستند

11 – از امور مالی یكدیگر خبر دارند و چیزی را از یكدیگر پنهان نمی كنند . صرفه جویی و پس انداز كردن جزء برنامه های اقتصادی خانواده های خوشبخت است

12 – برای رشد یكدیگر تلاش كرده و زمینه پیشرفت خانواده را فراهم می كنند

13 – افراد به هم افقی نگاه می كنند نه عمودی . یعنی هیچ كس خود را برتر از دیگری و در مقام قدرت نمی بیند. دیكتاتوری ، زور و قدرت طلبی حاكم نیست

14 – همه اعضا احساس برنده بودن، موفق بودن، امید داشتن می كنند و خودشان را در زندگی برنده می دانند

15 – در كنار هم احساس امنیت و آرامش می كنند نه ترس و اضطراب یا تنش و درگیری

16 – علاقه، عشق، محبت، صفا و  یكدلی خود را هم در رفتار و هم در گفتار به یكدیگر ابراز می كنند

17 – از یكدیگر انتظار بیجا و توقع نامناسب ندارند

18 – اگر مشكلی پیش بیاید به راه حل فكر می كنند و به دنبال مقصر و گناهكار نمی گردند. دست به علت یابی و ریشه یابی آن مشكل می زنند و راه حل منطقی ارائه می دهند

19 هریك از طرفین پیوسته به فكر خوشحال نمودن و راضی نگه داشتن یكدیگر هستند

20 – زن و شوهر به خاطر همدیگر زندگی می كنند : اول خود بعد دیگران. زندگی آنها به خاطر بچه ها یا ترس از طلاق و حرف مردم نیست

21 – زن و مرد می توانند هر روز به دنیای اختصاصی یكدیگر نزدیكتر شوند، كار به مسائل خصوصی و زندگی دیگران ندارند

22 – با درخواست های یكدیگر برخوردهای مثبت و منطقی دارند

23 – زن و مرد در كنار یكدیگر هستند نه رو در رو و رقیب یكدیگر، بلكه رفیق هم هستند و واكنش منفی از خود نشان نمی دهند

24 – خانواده های خوشبخت تلاش دارند كه بچه های خوب و خوشبختی نیز به جامعه تحویل دهند

!! نوشته شده توسط دزي | 16:25 | یکشنبه بیست و ششم مهر 1388 •

بچه ها سلام

متوجه زلزله شدید؟؟؟؟؟؟؟

من دارم سکته می کنم ..

خدا کنه پس لرزه نداشته باشه

خدایا ....

 

!! نوشته شده توسط دزي | 15:25 | شنبه بیست و پنجم مهر 1388 •

سلام

راستش خیلی خوشحال و ممنون می شم وقتی می بینم یه سری از دوستام واقعا همیشه به یادم هستن و همیشه با سر زدناشون خوشحالم میکنن

آخه من از بعد از قرار وبلاگی که با سختی خیلی زیادی بهش رسیدم یک دفعه احساس کردم که دوستام دیگه منو دوست ندارن و داشتم افسرده میشدم

راستش از بانه براتون بگم که ما حدود ۱۲ شب راه افتادیم و نزدیکیهای صبح توی زنجان دو سه ساعت خوابیدیم بعدش هم حدودای ظهر رسیدیم اونجا و تا شب تمام بازارشو زیر و رو کردیم و من یه عالمه شامپو و صابون و عطر و ساق شلواری و بلوز و عروسک و جوراب و گن و کمربند لاغری و  ... خریدم که خیلی ذوقمرگم کرد یه پتوی دو نفره خیلی خوشمل هم خریدیم  بعدش هم رفتیم و غذایی که من درست کرده بودم رو خوردیم و ماشینو حسابی پوشوندیم و توش خوابیدیم که خیلی هم جالب شد واسمون

صبح هم حدودای ۸ بیدار شدیم و تا کارامونو کردیم شد ۹ و زدیم به قلب بازار برای شروع خریدامون ..

اول از همه رفتیم و تلویزیونمونو خریدیم که ما هر چی به آقاهه گفتیم تخفیف بده نداد ..و گفت برام ۱۰۰۰ تومان!!!!! سود داره فکر کنین که ما هم باور کردیم که چنین مغازه بزرگی رو به خاطر ۱۰۰۰ تومان می گردونه و به خودش و کارگراش زحمت میده ..

من به اینکه هر کسی یه فرشته ای داره که همه جا مواظبشه خیلی اعتقاد دارم و همیشه برای کارام از خدا و فرشتم کمک می خوام ...البته شاید برای کسایی که بهش اعتقاد ندارن خنده دار باشه ولی برای من خیلی محترمه ..

خلاصه من از فرشتم کمک خواستم و آقاهه موقع نوشتن فاکتور بهمون صد هزار تومان !!!!!! تخفیف داد که ما نفهمیدیم کار خدا و فرشتمون بود و یا اشتباه فروشنده ؟؟؟!!!البته چون من به آقای فروشنده توضیح دادم که ما یه عروس دامادیم شاید دلش خواسته به ما کادو داده باشه

آخه من خیلی باهاش چوووووونه زدم و فکم کلا درد گرفت ...می خواستیم سرویس صوتیمون رو هم از همونجا بخریم که از تهران گرون تر بود ...

یه مقدار هم مزاحم گیتی عزیزم شدم که هی ازش آمار می گرفتم که غذا ساز و لوازم برقی چه مارکهایی بهتره ؟؟

بعدش هم اومدیم و من دو تا سروس کامل آرکوپال خریدم و بعدش هم رفتم کل سرویس کریستالمو که خیلی تک و شیک شد رو خریدم ...بعدش هم رفتیم و روتختیمو که خیلی کار شده و زیباست رو خریدم که خیلی هم دوستش داریم ..

بماند که چقدر حرص خوردم ..آخه فروشندش انتظار داشت همه جنسا رو ندیده و باز نکرده بدون اینکه چکشون کنم بردارم و بیارم منم که حساس دونه دونشونو در این حالت چک کردم

بعدش هم اومدیم و یه سرویس کامل اپی لیدی خریدیم که فروشندش خیلی محترم و خوب بود و کلی ذوق زده شدیم و برای آخرین بار بازار رو دور زدیم که راه بیفتیم بیایم که یه دست فنجون دیدیم که هر کدومش مال متولد یک ماه بود و ما هم که خیلی خوشحال از فروشنده قبلی بودیم رفتیم و خواستیم بخریم که آقاهه خیلی مرد بی تربیت و بد اخلاق و مغرور و یکدنده ای بود و کلی هم انرژی منفی داشت ...و ما بالاخره چون فنجونا رو دوست داشتیم خریدیمش ولی یه عالمه آقاهه رو دعوا کردم تو دلم

بعدش هم اومدیم و یه عالمه کالباس و خوراکی های خوشمزه خریدیم و یک آب آناناس شادلی که واقعا از همه مارکهای دیگه خوشمزه تر بود (تبلیغ شد آیا ؟؟؟)

بعدش هم راه افتادیم به سمت منزل و توی راه هم کلی خوانندگی کردیم و حدودای ۵ صبح رسیدیم خونه

این بود شرح سفر بانه

سه شنبه شب هم با یکی از دوستامون رفتیم و جاتون خالی کله پاچه خوردیم ساعت ۱۰ شب  و باهاش برای ۵ شنبه عصر قرار گذاشتیم که بریم شماااال  چهارشنبه شب هم رفتیم سراغ یکی از دوستامون که ازش چند تا فیلم گرفته بودیم و می خواستیم فیلماشو پس بدیم که حرف شمال افتاد و قرار شد یه دفعه هم با اون بریم شمال ...

فرداش هم که روز پنج شنبه بود من با همون دوستمون صحبت کردم و گفتم حدود ساعت ۵ یا ۶ آماده باش که دیگه راه بیفتیم ..

که من توی ترافیک موندم و وقتی رسیدم خونه حدودا ساعت ۷ بود و من هر چی زنگ زدم این دوستمون مثلا لج کرد و دیگه گوشیشو جواب نداد ..

بعدش هم مهربون یه مقدار بدخلقی کرد که تقصیره تو شده و تو دیر کردی خودتم پیداش کن .. یا دیگه نمیریم ولی من اینجوری بودم و هیچ جوری خندم بند نمی اومد آخه ترافیک که تقصیر من نبود

تازه خیلی ریلکس در این فکر بودم که یعنی انقدر یه آدم می تونه بچه باشه که به خاطر یه مقدار دیر شدن دیگه گوشیشو جواب نداده !!!!

هر چی هم به باباش و داداشش زنگ زدیم احساس کردیم دارن ما رو می پیچونن ...

تا اینکه ساعت حدود ۹ شد و من در کمال آرامش چیزامو برداشتم و رفتیم سمت خونه مهربون اینا بعدش هم مهربون خیلی آروم شد و به اون یکی دوستمون که ازش فیلم گرفته بودیم زنگ زد و باهاش قرار گذاشت  و به این نتیجه رسید که دنیا به آخر نرسیده و نباید خودمونو ناراحت کنیم و ...

ادامه دارد ....

قول میدم زود بیام ...

فعلا بای

!! نوشته شده توسط دزي | 8:54 | پنجشنبه بیست و سوم مهر 1388 •

صبح به صبح میام و با کلی ذوق و شوق وبلاگم رو باز می کنم که ببینم کسی اومده پیشم یا نه ؟ !!!

ولی هر بار نا امیدتر از قبل بر می گردم

 

!! نوشته شده توسط دزي | 5:13 | یکشنبه نوزدهم مهر 1388 •

بچه ها خواهش می کنم برای این پسرhttp://hessezibayezendegi.blogfa.com/post-133.aspx دعا کنید ...

تنها کاری که از دستمون بر میاد همینه ...

!! نوشته شده توسط دزي | 16:30 | سه شنبه هفتم مهر 1388 •

ما مي خوايم شب راه بيوفتيم به سمت بانه

و من هنوز هيچ كاري نكردم و با آرامش تمام نشستم دارم ايميل هامو چك مي كنم

انگار نه انگار كه كلي كار دارم

من اصلا نمي دونم چرا براي مسافرت رفتن انقدر آرامشم زياده

اگر كسي چيزي لازم داره بگه از اونجا براش بيارم

بوس بوس

باي

!! نوشته شده توسط دزي | 18:32 | چهارشنبه یکم مهر 1388 •

!! نوشته شده توسط دزي | 17:18 | چهارشنبه یکم مهر 1388 •

سلام عزیزای دلم

مرسی برای راهنمائی های خوبتون

راستش الان که داشتم وبلاگ بادبادک رو می خوندم یه دفعه همه تنم لرزید

خیلی دلم امام رضا خواست

نمی دونم چرا ما رو نمی طلبه

البته شاید خودمون هم تنبلیم و بی همت ..

دلم یه مسافرت خوب دو نفره می خواد

شاید اواخر هفته بریم بانه ..

کسی رفته تا حالا ؟؟؟

میگن همه چیز خیلی ارزونه ..

امروزم یه روز با کلی احساس متضاد بود

نمی دونم چرا لبام بستست و تقریباْ لبخند همیشگیم از رو لبام پر کشیده (البته همین یکی دو ساعت اخیر اینجوری شدما)

الان این شکلی هستم

گیتی ممنون به خاطر خبری که دادی

شرمنده که نتونستم بیام عزیز دلم ..

فعلا بای

!! نوشته شده توسط دزي | 19:13 | سه شنبه سی و یکم شهریور 1388 •

بعد از برگشتن پائین کلی آب خوردیم بعدش هم راه افتادیم بنزین زدیم و رفتیم یه شیرینی فروشی و من چون هوس کرده بودم یه عالمه نون خامه ای و رولت های چاق و خوشمزه خریدم و مهربون هم فالوده بستنی ...

بعد هم نشستیم توی ماشین و همشونو خوردیم بعد هم راه افتادیم به سمت خوووونه

توی راه هم مهربون یه عالمه فلفل برام خرید ..

بعدش حدود ساعت ۹ شب رسیدیم منجیل و بساط شاممون رو پهن کردیم و با فلفلامون خوردیم که خیلی چسبید ..

بعد هم با کلی عشقولانه توی ماشین آهنگ خوندیم به حدی که حنجرمون در حال پاره شدن بود ..

یه جا هم داشتیم می رفتیم زیر یه کامیون که بخیر گذشت ..

بعد هم اومدیم خونه ما و خوابیدیم ...

این سفر خیلی عالی بود و خیلی بهمون خوش گذشت ..

من عاشق سفرهای دو نفره هستم ..

هر ساعتی و هر جایی و هر کاری بکنی کسی ایراد نمی گیره ..

البته از سفرهای دسته جمعی با یه گروه خیلی پایه و خوب هم بدم نمیاد ..

این چند وقت هم با بعضی ناراحتی ها و یه عالمه خوشی هم گذشت ..

راستی ما یه کاری رو هم با مهربون شروع کردیم که بعضی شباش کلی غصه می خوریم ولی بعضی شبا هم ذوق زده آماده ادامه دادن میشیم ..

راستی راجع به ماشین لباسشوئی و یخچال فریزر و مایکروفر و ماشین ظرفشوئی و وسایل برقی چه مارکهایی از نظر کیفی از همه بهترن ؟؟؟؟!

ممنون میشم اگر تجربه ای دارین بهم بگین ..

ممنون از همتون

فعلا بای

!! نوشته شده توسط دزي | 16:10 | سه شنبه هفدهم شهریور 1388 •

پنجشنبه شب ساعت ۱۲ در یک تصمیم ناگهانی چیزامونو برداشتیم و از طریق جاده لوشان راه افتادیم سمت رشت که بریم قلعه رودخان!!

از آنجا که ما بسیار سرخوش به مسافرت می رویم مادرهایمان یک بند در حال دعا خواندن و متذکر شدن در مورد این مساله که اینجوری یهو آدم نمیره مسافرت هستند ...

حدود ساعت ۳ رسیدیم منجیل و یه آبی به دست و صورتمون زدیم و بعدش هم رفتیم سمت رشت ..

ساعت ۴ صبح رشت بودیم و توی ماشین با سختی و اعمال شاقه خوابیدیم تا ساعت ۸ صبح ..

بعدش رفتیم و من از یه آقای بی ادب  یه مقدار بادمجون و گوجه خریدم که کلی گرون حساب کرد و فکر کرد من دراز گوشم .. گفت چون اول صبحه کلی ارزون دادم (غلط کرد)

بعدش تمام این شهر بدجنس رو گشتیم تا توی یک امامزاده یک دستشوئی پیدا کردیم و ...

بعدش هم من مثل بچه های بد اومدم تو ماشین و به امور زیبا سازی پرداختم ..

بعدش آدرس گرفتیم و رفتیم سمت قلعه رودخان ..

توی جادش یادمون افتاد که حتی یک دونه قاشق چنگال و بشقاب و هیچ ظرفی بجز لیوان نیاوریدم با خودمون !!!

توی جادش یه مقدار خرید کردیم و کلی هم خیار و ظرف یکبار مصرف و خوراکی های مختلف خریدیم ..

بعدش هم وسطای جاده لب یک رودخونه نشستیم و صبحانمونو خوردیم ..

بعدش هم رسیدیم اول جادش ..و ماشین رو پارک کردیم و بدون هیچ وسیله ای رفتیم به سمت بالا ..

اونایی که رفتن می دونن که یه عالمهههههههههههههههههههههههههه پله داره وسط جنگل و اگر خیلی جون داشته باشی و کلی راه میانبر بری بازم حدود ۳ ساعت تا بالای قلعه راه هست ..

ما هم سرخوش راه افتادیم و بعد از گذروندن حدود ۵۰۰ پله دیدیم داریم از تشنگی میمیریم ..

و چون پولها دست من بود نگاه کردیم و دیدیم من مثل خنگا پولا رو گذشتم توی کیفم و کیفم هم صندوق عقبه  حالا تصور کنین ما چه شکلی بودیم اونموقع

خلاصه دیدیم پائین که نمی خوایم بیایم !!!

مثل تشنه های صحرای کربلا بازم رفتیم بالا تا یه شیر آب دیدیم که مثل قحطی زده ها پریدیم کنارش و کلی آب خوردیم و با جوووون دوباره بازم رفتیم و رفتیم و رفتیم تا رسیدیم به بالای این قلعه حیرت انگیز و زیبااااااااااااااااااااا که هر چی هم بگم کمه تازه یک میانبر هم پیدا کردیم که چند تا دونه تمشک داشت و مهربون برام چید و من کلی خوردم و خوشحال شدم

بعدش با تمام سختی ها خواستیم بریم تو که دیگه من گریم گرفت ..

.

.

.

بعد از اومدن این همه راه دیدیم ورودی داره و ما یک قرون پول نداریم ...

و رویمان را بسیار سفت نموده و به مسئول واقعا محترم اونجا توضیح دادیم که ماجرا اینه و ما کیفمون مونده پائین و ایشون هم ما رو همونجوری راه دادند ..

دستشون درد نکنه

بعدش رفتیم توی اون قلعه خیلی زیبا و کلی خوشحالی کردیم  و مهربون یه عالمه برام دوباره تمشک چید و ما وقتی مطمئن شدیم که یک دونه تمشک هم واسه دیگران نمونده برگشتیم سمت پائین

به چند نفر هم تازشم از تمشکام دادم ..

بعدش هم برگشتیم پائین  ...

((ادامه ماجرا رو زود میام میگم ...

مهربون اینجاست باید بریم دنبال ماشینمون ..

میام توضیح میدم ))

بوس

بای

!! نوشته شده توسط دزي | 19:56 | سه شنبه سیزدهم مرداد 1388 •

آهنگري پس از گذراندن جواني پر شر و شور تصميم گرفت روحش را وقف خدا کند سالها با علاقه کار کرد به ديگران نيکي کرد اما با تمام پرهيزگاري در زندگيش چيزي درست به نظر نمي آمد حتي مشکلاتش به شدت بيشتر مي شدند
يک روز عصر دوستي که به ديدنش آمده بود و از وضعيت دشوارش مطلع شد گفت واقعا عجيب است درست بعد از اينکه تصميم گرفتي مردي باخدا شوي زندگيت بدتر شده نمي خواهم ايمانت را ضعيف کنم اما با وجود تمام تلاشهايت در مسير روحاني هيچ چيز بهتر نشده ! آهنگر بلافاصله پاسخ نداد او هم بارها همين فکر را کرده بود و نمي فهميد چه بر زندگيش آمده است .

اما نمي خواست دوستش را بدون پاسخ بگذارد روزها به اين موضوع فکر کرد تا بالاخره جوابش را يافت روز بعد که دوستش به ديدنش آمده بود گفت : در اين کارگاه فولاد خام برايم مي آورند و بايد از آن شمشير بسازم مي داني چطور اين کار را مي کنم ؟ اول تکه اي از فولاد را به اندازه جهنم حرارت مي دهم تا سرخ شود بعد با بيرحمي سنگينترين پتک را بر مي دارم و پشت سرهم بر آن ضربه مي زنم تا اينکه فولاد شکلي را بگيرد که مي خواهم بعد آن را در ظرف آب سرد فرو مي کنم تا جاييکه تمام اين کارگاه را بخار آب فرا مي گيرد فولاد به خاطر اين تغيير ناگهاني دما ناله مي کند و رنج مي برد بايد اين کار را آنقدر تکرار کنم تا به شمشير مورد نظرم دست پيدا کنم " يک بار کافي نيست "آهنگر مدتي سکوت کرد سپس ادامه داد " گاهي فولادي که به دستم مي رسد اين عمليات را تاب نمي آورد حرارت پتک سنگين و آ ب سرد تمامش را ترک مي اندازد مي دانم که از اين فولاد هرگز شمشير مناسبي در نخواهد آمد "

آنگاه مکثي کرد و ادامه داد " مي دانم که خدا دارد مرا در آتش رنج فرو مي برد ضربات پتکي را که بر زندگي من وارد کرده پذيرفته ام و گاهي به شدت احساس سرما مي کنم انگار فولادي باشم که از آبديده شدن رنج مي برد .

اما تنها چيزي که مي خواهم اين است : " خداي من از کارت دست نکش تا شکلي را که تو مي خواهي به خود گيرم با هر روشي که مي پسندي ادامه بده هر مدت که لازم است ادامه بده اما هرگز مرا به کوه فولادهاي بيفايده پرتاب نکن "

!! نوشته شده توسط دزي | 18:15 | سه شنبه سیزدهم مرداد 1388 •

جنگ جهاني اول مثل بيماري وحشتناکي ، تمام دنيا رو گرفته بود

يکي از سربازان به محض اين که ديد دوست تمام دوران زندگي اش در باتلاق افتاده و در حال دست و پنجه نرم کردن با مرگ است از مافوقش اجازه خواست تا براي نجات دوستش برود و او را از باتلاق خارج کند .

مافوق به سرباز گفت : اگر بخواهي مي تواني بروي ، اما هيچ فکر کردي اين کار ارزشش را دارد يا نه ؟

دوستت احتمالا مرده و ممکن است تو حتي زندگي خودت را هم به خطر بيندازي !

حرف هاي مافوق ،اثري نداشت ،سرباز به نجات دوستش رفت .

به شکل معجزه آسايي توانست به دوستش برسد ، او را روي شانه هايش کشيد و به پادگان رساند .

افسر مافوق به سراغ آن ها رفت ، سربازي را که در باتلاق افتاده بود معاينه کرد و با مهرباني و دلسوزي به دوستش نگاه کرد و گفت :

من به تو گفتم ممکنه که ارزشش را نداشته باشه ، دوستت مرده !

خود تو هم زخم هاي عميق و مرگباري برداشتي !

سرباز در جواب گفت : قربان ارزشش را داشت .

- منظورت چيه که ارزشش را داشت !؟ مي شه بگي ؟

سرباز جواب داد : بله قربان ، ارزشش را داشت ، چون زماني که به او رسيدم

هنوز زنده بود ، من از شنيدن چيزي که او گفت احساس رضايت قلبي مي کنم ! اون گفت : جيم .... من مي دونستم که تو به کمک من ميايي ...

!! نوشته شده توسط دزي | 18:12 | سه شنبه سیزدهم مرداد 1388 •

و من اینجا دلم تنگ است ..

 و هر سازی که می بینم بد آهنگ است ..

بیا ره توشه برداریم

قدم در راه بی برگشت بگذاریم ..

ببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است..

دوستای ناز سلام

مرسی به خاطر همراهیتون

راستش هرچی می خوام این روزا پر از حسای خوب بشم واقعا نمیشه

دیگه هیچی ما رو خوشحال نمی کنه

خیلی دلتنگ و عصبی هستم

و شاید خیلی خیلی افسرده ..

قبل از غر زدن از روزای خوب بگم ..

یکی اینکه تولدم بود چند روز پیش و مهربون منو خیلی خیلی سورپرایز کرد ..

سالگرد عقدمون هم بود و برای اونم کادوی خوشملی گرفتم ..

یک روز هم با مهربون و خواهراش و دختردائیش و دخترخالش رفتیم پارک ارم و بهمون خوش گذشت ..

البته من زیاد جرات نمی کردم چیزای خطرناک سوار شم ولی اونا ...

یه روز هم با جمع بالا بدون دختردائی مهربون رفتیم جاده چالوووس و تا دلتون بخواد آب بازی کردیم و این یکی به من خیلی بیشتر خوش گذشت ..

یک شنبه هم رفتیم خونه طنین و عسلی و خیلی خیلی بهمون خوش گذشت و طنین عزیزم منو سورپرایز کرد و یک کیک خیلی خوشگل که دو تا جوجه خیلی خیلی ناز داشت آورد واسم به مناسبت تولدم

که من از همینجا دوباره ازشون تشکر می کنم

حالا یک کم غصه :

حس می کنم تازگی ها از هیچ چیزی شاد نمیشم ..

دلم فقط تنهایی می خواد ..

مهربون هم تازگی ها با مامان مشکل پیدا کرده و اصلا با هم نمی سازن و من این وسط دارم دیوووونه میشم ..

نمی تونم طرف هیچ کدومو بگیرم البته بیشتر دارم سعی می کنم که طرف حق باشم ولی هر طرفی که باشم اون یکی ناراحت میشه و من واقعا الان اعصابم داغوووونه ......

و نمی دونم باید چکار کنم ..

از دست خیلی ها هم ناراحتم که نمی خوام بطور مستقیم ازشون اسم برده بشه ..

امیدوارم یک روز که از خواب بیدار میشم کابوووسای این چند وقت همه تموم شده باشه ..

می بوسمتون

فعلا بای

!! نوشته شده توسط دزي | 14:38 | شنبه سوم مرداد 1388 •

سلام گلای مهربون که همیشه به یادمین ..

راستش من این چند وقته پر از روزای خوب بودم

البته وسطش کلی هم ناراحتی و نگرانی داشتم ولی کلش برام بد نبوده

ولی الان خیلی ناراحت و عصبانی هستم

بعد از کلی بدوبدو و کشمکش رفتم برای وام ازدواجمون اسم نوشتم کاراشو دنبال کردم حالا که داره کارش تموم میشه میگه کالاها به شما تعلق نمی گیره

ناراحتم در حد انفجار

حالم هم به طور کلی خوب نبود

ولی وقتی اومدم اینجا و مشغول خوندن وباتون شدم یه مقدار آروم تر شدم

ولی الان بازم ناراحتم ...

اون از اینکه ماها فهمیدیم اگه حدود دو هفته دیرتر عقد میکردیم بهمون دوبرابر وام میدادن ...

دوم هم اینکه دارن این بازی ها رو در میارن ...

واقعا که م م ل ک ت مون بی درو پیکره ..

متنفرم از همه اونایی که تو این ..... !!!

پی نوشت ها :

بهار اگه اینجا رو می خونی آدرستو بذار لطفا

طنین اگه به منم گفته بودی باهات میومدم عضو میشدم

 

!! نوشته شده توسط دزي | 14:5 | سه شنبه بیست و سوم تیر 1388 •

آيا سقفي بالاي سرت هست؟
ناني براي خوردن

لباسي براي پوشيدن

و ساعتي براي خوابيدن داري؟ آري

نامي براي خوانده شدن

کتابي براي آموختن

و دانشي براي ياد دادن داري؟ آري

بدني سالم براي برداشتن سبد يک پيرزن.

سقفي براي شاد کردن يک کودک

دهاني براي خنديدن و خنداندن داري؟ آري

لحظه‌اي براي حس کردن

قلبي براي دوست داشتن

و خدايي براي پرستيدن داري؟ آري

پس خوشبختي بسيار خوشبخت...

!! نوشته شده توسط دزي | 12:34 | چهارشنبه دهم تیر 1388 •

غزل جووووووووووووووووووووونم تولدت مبارک

امیدوارم صد ساله بشی و در کنار همسر مهربونت زندگی شیرینی داشته باشی و هر چه زودتر مشکلاتتون حل بشه

دووووووووووووووووووووستت دارم

بوووووووووووووووووووس

!! نوشته شده توسط دزي | 12:45 | یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1388 •

گیتی جووووووووووووووووووووونم تولدت مبارک

امیدوارم صد ساله بشی و در کنار همسر مهربونت زندگی شیرینی داشته باشی

دووووووووووووووووووووستت دارم

بوووووووووووووووووووس

!! نوشته شده توسط دزي | 12:40 | یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1388 •

الان تو بدترین شرایط هستم

تو رو خدا از ته دل برامون دعا کنید که مشکلمون حل بشه

خیلی داغون تر از حد تصورم

چراشم لطفا نپرسید ...

فقط برام دعا کنید اگه تونستید ..

خدایا نذار ....

!! نوشته شده توسط دزي | 10:19 | دوشنبه بیست و ششم اسفند 1387 •