سپاس با تاخیر ...
سپاس بیکران از همدردی دوستان و عزیزانی که با یادداشتهای محبت آمیز و یا تلفنی مرا
مورد لطف خود قرار دادند و تنهایم نگذاشتند
که این غم خود چنان سنگین و کمرشکن بود که به جز همراهی شما مرا یارای صبر و تحمل نبود ...
امیدوارم که در شادی هایتان جبران کنم این همه مهربانی و همدلی را...
دوستتان دارم ![]()
+ نوشته شده در سه شنبه نوزدهم مهر ۱۳۹۰ ساعت 9:15 توسط دزي
|