تنفر ...
ولی صبح که از خونه میای بیرون تو این بارون
باید اشک تو چشمات جمع بشه وقتی این کارتن خوابا و بی خانمان ها رو میبینی ...
من نمی گم کمک به اونا بده
ولی از قدیم گفتن چراغی که به خونه رواست به مسجد حرامه
یه زن که تو این بارون نشسته زیر پل تو سرمای اول صبح لیف میفروشه ...
یه مرد که چمباتمه زده یه گوشه و چشمش به دست مردم بی توجهه ...
یه کارتن خواب که بی هیچ لباس گرمی دراز کشیده گوشه خیابون و یه تیکه کارتن روشه ...
وقتی این همه درمونده و بیچاره تو کشور خودمون داریم واقعا کمک به جاهای دیگه چه معنی ای میده ؟
فقط واسه این که تو دنیا بپیچه ما خوبببببیییییییییم ؟؟؟؟؟
ما خیلی به فکره کشورای همسایه هستیم ؟؟؟؟
ما خیلی همه چیمون درسته ؟؟؟؟؟
واقعا چرا ؟؟؟
خدایا بیداری ؟؟؟؟
من دلم میگیره از دیدن این چیزا ...
خدایا به این مردم کمک کن
خیلی ...
پی نوشت : ببخشید اگه اول صبح ناراحتتون کردم
